Column maart 2026

Als je na drie jaar weer wethouder bent en het lijkt alsof je terug bent gekomen van drie weken vakantie, dan voel je je blijkbaar snel thuis op de plek waar je eerder acht jaar lang met plezier hebt gewerkt. Ik denk vaak aan wat ik de afgelopen drie jaren als niet-wethouder heb gedaan, maar ook aan wat er bij de gemeente is gebeurd in die tijd. Waar staan we aan de vooravond van een nieuw college en nieuwe gemeenteraad?

Er verandert veel bij gemeente Noordoostpolder, los van de vierjaarlijkse wisseling. Er wordt veel geïnvesteerd in de ontwikkeling van medewerkers, de gemeente is echt een lerende organisatie. En er wordt goed ingespeeld op de ontwikkelingen waar inwoners en ondernemers mee worden geconfronteerd.

De kunst voor onze organisatie is om in te springen voordat inwoners en ondernemers het nut er zelf van inzien. Het is daarom goed om te zien dat de ambtelijke organisatie er steeds meer op uittrekt om mét inwoners te praten in plaats van óver hen. En dat de organisaties waarmee we samenwerken ons goed weten te vinden en vertellen over hun uitdagingen. Zo leren we van elkaar.

Het programma in mijn portefeuille Zorg & Welzijn laat goed zien waarop we de zorg beter kunnen organiseren en hoe we door preventie dure zorg kunnen voorkomen. Een mooi voorbeeld daarvan is de toekomstbestendige nieuwbouw van het Antonius Ziekenhuis en Zorggroep Oude en Nieuwe Land (ZONL) aan de Urkerweg. Met de toenemende vergrijzing en het tekort aan mensen die in de zorg werken, moeten zorgorganisaties transformeren naar nieuwe bedrijfsvormen. Dat samen zoeken naar oplossingen en verbindingen leggen, vind ik het mooiste wat je als wethouder kunt betekenen. Nieuwe wegen zoeken met zorgpartners moet altijd in het teken staan van wat onze inwoners in onze dorpen en wijken willen. Het valt mij op dat er een belangrijke andere dynamiek zichtbaar is door de gewijzigde samenstelling van onze gemeente.

Vroeger konden we heel goed omgaan met de komst van inwoners uit verschillende windstreken. Nu komen ze hier soms alleen voor werk, terwijl we als gemeente zoveel meer te bieden hebben.

Het wordt een uitdaging om samen te zoeken naar een manier waarop we met elkaar kunnen samenleven. Het is mijn wens om in ieder geval Artikel 1 van de grondwet goed zichtbaar in de hal van ons gemeentehuis te tonen, zodat we ons bewust blijven van de vrijheid waarin we leven.’