Werkcorporatie Peggy Gasengayire

Waar kom je vandaan?
‘Ik ben vanuit Rwanda naar Nederland gekomen. Na de genocide ontmoette ik daar mijn Nederlandse man, die hulpverlener was. Na zes jaar samen in Rwanda, gingen we in 2000 naar Nederland om hier ons leven op te bouwen.’

Hoe was het om in een totaal ander land te gaan wonen?
‘Dat was heel erg wennen natuurlijk. Ik moest vooral wennen aan de taal, het klimaat en ik kende helemaal niemand. Het was best eenzaam in het begin. Maar na 26 jaar ben ik nu helemaal gewend. Mijn man is inmiddels helaas overleden, ik woon samen met onze volwassen zoon in Emmeloord.’

Hoe kwam je bij de WerkCorporatie terecht?
‘Zij hebben mij zo goed geholpen. Ik had een uitkering en wilde werken. De WerkCorporatie heeft een opleiding voor mij in Zwolle betaald en geregeld, omdat ik graag kok wilde worden. Dat kon ik jammer genoeg niet afmaken, omdat het niet te combineren was met de zorg voor mijn -toen nog- jonge zoontje. Daarna kon ik via hen een opleiding in de zorg doen. Daardoor werd ik zeven jaar geleden helpende in verzorgingshuis de Talmahof.’

En hoe beviel dat?
‘Heel goed. Ik hielp in Rwanda ook altijd mensen en dat doe ik nu weer. Ik zorg voor de bewoners van de Talmahof. Dat betekent dat ik ze help met eten, douchen, aankleden en verschonen. Ik vind het mooi om te doen. Omdat ik hier mijn familie uit Rwanda niet heb, zijn zij mijn familie. En mijn collega’s zijn ook fantastisch.’

Nu heb je er nog een baantje bij, toch?
‘Ja, ik zocht voor de maandag en dinsdag extra werk. De WerkCorporatie heeft me daar weer bij geholpen, nu maak ik via een bedrijf schoon bij vier oudere mensen. Dat is ook heel leuk om te doen. Zij zijn altijd blij als ik kom en we maken altijd een gezellig praatje.’

Nog toekomstdromen?
‘Ik wil nog een extra diploma halen, waarmee ik in de Talmahof ook de medicijnen kan uitgeven aan de bewoners. Dan kan ik alles daar doen als verzorgende.’

Tekst: Debora Boomsma ~ Foto: Sjors Evers